Gezondheid!

Als ik een slok neem, denk ik meteen aan de stokjes in een glazen pot, op de toonbank van Van Dam, het kruidenierswinkeltje in mijn geboortedorp Voorhout. Per stuk te koop, voor een paar cent en je deed er dagen mee.
Zoethout.

Adem Baba trakteert ons op zijn zelfgemaakte meyan şerbeti, een drankje dat in het zuidoosten van Turkije veel verkocht wordt, met name op straat. Maar we zijn nu in zijn brouwerijtje, waar het gezonde en dorstlessende nat geproduceerd wordt.
Op zo’n 25 vierkante meter voltrekt zich het hele proces. Van zoethout tot ingevroren şerbet.

Tegen de achterwand liggen zakken opgestapeld, waarin de vezels zoethout. De zoethoutvezels worden in een bak met wat water gelegd, waardoor een sterk, stroperig aftreksel via een gootje onderaan de bak langzaam in een vertinde koperen teil loopt. Hier wordt het aangelengd met meer water.

Zoethoutextract is het enige ingrediënt wat aan water wordt toegevoegd. Geen suiker want zoethout bevat van zichzelf al een mierzoete stof die overigens geen nadelige effecten heeft op tanden of gewicht.

Regelmatig schept Adem het vocht met een pannetje op en giet het van grote hoogte weer terug in de teil. Hierdoor ontstaat een dikke schuimlaag en wordt het steeds doorlopende extract goed gemengd.

Als de inhoud van de teil goed op smaak is, wordt het in grote plastic vaten gegoten en ingevroren. Er worden geen conserveringsmiddelen aan toegevoegd en daardoor blijft het slechts 2 dagen goed. Invriezen maakt het langer houdbaar. Adem verkoopt zelf, maar hij levert ook aan anderen.


De door de stad lopende verkopers van dit goedje, de şerbetçi, dragen over hun schouder en op hun rug grote koperen kannen met een enorme schenktuit, waar 100 bekers uitgeschonken kunnen worden. Van oudsher dragen zij daar heel herkenbare kleding bij.

Tegenwoordig echter zie je steeds meer ventwagentjes als verkooppunt van dit lekkere frisdrankje. Aan de ene kant jammer, want een kleurig ambachtsman verdwijnt langzaam maar zeker uit het straatbeeld, maar voor de rug en schouders van de serbetçiler is het absoluut een uitkomst!

Als ik zo rondkijk in het bedrijfje van Adem en zijn vrouw Ülger, denk ik hoe eenvoudig het kan zijn om een eigen bedrijfje te beginnen. Geen regels, geen wetten lijken hen in de weg te staan. Met een sigaret in de mond is hij aan het werk en het zou me niet verbazen als er soms per ongeluk wat as in de schuimlaag terecht komt. Ook de ramen kunnen wel een flinke wasbeurt gebruiken.

Maar dit deert ons niet. We krijgen een tweede beker aangeboden, direct uit de teil en het smaakt ons heerlijk. En als we horen waar het allemaal tegen helpt, verlaten we het pand in ieder geval gezonder dan bij binnenkomst. Goed voor de maag,  lever, en luchtwegen en een prima middel tegen keelpijn, hoest, mondzweertjes, astma, voedselvergiftiging  en nog veel meer!

Adem en Ülger poseren nog even met plezier voor de foto en aan hen is goed te zien dat het drinken van meyan şerbeti je stralend gelukkig maakt.
Het heeft zo te zien misschien wel iets weg van een liefdesdrankje!