Yedinci Kıta – Het Zevende Continent 2

De tweede locatie waar werken in het kader van de Istanbul Bienalı worden getoond is op de derde, vierde en vijfde verdieping van het Pera Müze.
Dit museum is een van de organisatoren van de biënnale en ook altijd van de partij wat betreft het beschikbaar stellen van ruimte. Ook is er, traditiegetrouw, een eigen poster ontworpen die bij elke etage op de liftdeuren te zien is.

Op de vijfde verdieping zien we “Legend I-II-III-IV-V” van Pia Arke.
Pia Arke is een Deens-Groenlandse schilder, fotograaf en auteur die tijdens haar leven de etnische en culturele relaties tussen Denemarken en Groenland onderzoekt.
Haar favoriete thema’s zijn herinnering, identiteit en de schaduwen van historisch geweld in relatie tot Groenland en de Deense koloniale overheersing, die nog steeds nagalmt in hoge percentages zelfdodingen, HIV- en tuberculose-infecties.
Pia Arke sterft in 2007 op jonge leeftijd.

De Legend I-II-III-IV-V bestaat uit vijf collages van landkaarten met daarop Groenland en familiekiekjes, gelaagd met monsters van grondstoffen zoals rijst, suiker en koffie die de verwerving van de verwantschap, het vermarkten van menselijk handelen en kolonialisme tonen. Een eye-opener, want eigenlijk weten wij veel te weinig over deze wrede geschiedenis van de Inuït ten tijde van de Deense overheersing.

Eveneens op deze verdieping zien we een wandtapijt, schilderij en sculpturen van de Iraanse Sanam Khatibi. De installatie draagt de titel “I dreamt I stabbed you in the eye”.

Khatibi zoekt in haar werk naar machtsverhoudingen door onderzoek te doen naar geweld, betrokkenheid en sensualiteit bij mens en dier. De speelse werken zijn vol humor, mythologische aspecten en felle tegenstellingen van meningen. Ook speelt zij met het opportune gedrag van mens en dier, waarbij wreedheid zorg, dominantie onderdanigheid en de mens beestachtig wordt.

Deze installatie maakt Khatibi speciaal voor de biënnale. het tapijt toont de beladen relatie tussen de naaktfiguren in een natuurlijke omgeving, terwijl het schilderij, samen met archeologische stenen en de keramische sculpturen van een slang en een kat, wijst op veronderstelde en voor waar aangenomen archeologische relaties tussen mens en dier.

Een verdieping lager voelt het alsof we ons in een zaal van het Rijksmuseum bevinden. Hier hangt een serie geschilderde portretten van Piotr Uklanski, onder de naam “Eastern Promises”. Het is er stil, donker en de wanden zijn dieppaars geschilderd waarop het zachte licht mooi schijnt en waartegen de portretten mooi uitkomen. Heel sfeervol.
De serie is gebaseerd op de in 1414 ontstane banden tussen Polen en het Ottomaanse Rijk en het richt zich expliciet op de islamofobie die zich vandaag de dag verspreidt in het Westen en op de onderdrukking van het hedendaagse Polen van zijn eigen geschiedenis.

En dan de derde verdieping, waar Charles Avery een installatie heeft gemaakt door middel van tekeningen, sculpturen, teksten en voorwerpen.

Hier is erg veel te zien, zowel op de deels ingekleurde tekeningen aan de wanden als in het midden van de zaal, waar manden, emmers, teilen flessen en manden van verschillende materialen staan met daarin prachtige glas-geblazen zee-objecten in de meest mooie kleuren.

Alle elementen in deze installatie staan duidelijk in relatie tot elkaar en de sculpturen en voorwerpen die in de zaal te zien zijn komen dan ook allemaal terug in een van de tekeningen.

Het werk dat we vandaag zien in Pera spreekt ons duidelijk meer aan dan dat van gisteren op Büyükada. Natuurlijk is dit een kwestie van smaak.
Morgen op naar de derde en laatste locatie van de Istanbul Bienalı, het Istanbul Resim ve Heykel Müzesi.
Als de opgaande lijn zich voortzet, belooft ook dit bezoek veel goeds!