Een unieke plek.

Het witte gebouw waarvan de muren wel gekantklost lijken, steekt op afstand al prachtig af tegen de strakblauwe lucht maar staat tegelijkertijd in schril contrast met de oude, meestal slecht onderhouden huizen in de directe omgeving. 
We zijn in de wijk Dolapdere, waar sinds 2019 het museum Arter is gevestigd op initiatief van de Vehbi Koç Foundation en waar hedendaagse kunst tentoongesteld wordt.

Op dit moment loopt de expositie ‘Locus Solus’ en na het betalen van nog geen twee euro per persoon mogen wij het indrukwekkende pand betreden. 

Het Latijnse Locus Solus betekent zoveel als unieke plek en wat dat betreft zou het ook de naam van het museum zelf kunnen zijn.
Zevenentwintig nationale én internationale beeldende kunstenaars zijn uitgenodigd om werk te tonen dus er is genoeg te zien. 

Wat op zowel Holger als mij veel indruk maakt is de installatie ‘Panorama’ van de Franse kunstenaar Eva Jospin. Het werk is eigenlijk een combinatie van beeldhouwkunst en architectuur. Als we de tienhoekige houten constructie via een hoge, kerkdeurvormige opening betreden, wanen we ons onmiddellijk in een andere wereld. 

We staan in een ronde, intieme en sfeervol verlichte ruimte die omgeven is door een bosachtige wand van bijna vijf meter hoog en hoewel de diameter ruim negen meter is, suggereert het veel meer diepte. 

Eva Jospin gebruikt hout, karton en lijm voor dit ongelooflijk imposante werk.

Karton is haar favoriete materiaal en door het naast elkaar te plaatsen of over elkaar te leggen in meerdere lagen, kan zij het beeldhouwen, snijden en vormen. Van dichtbij is deze kartonconstructie goed te zien.

De installatie is spectaculair, tijdloos en universeel en eenmaal binnengetreden laat het onze ogen dwalen tussen kreupelhout, bos en grotten.

Koper, leer, teer en acrylverf en gebogen multiplex oppervlakken van ruim twee en een halve meter hoog. Met deze materialen creëert de Turkse Inci Evinler haar installatie, genaamd ‘Body Geography’. Het complete werk bestaat uit de zeven “heuvelen” waarop Istanbul is gebouwd en waarvan er op deze tentoonstelling drie te zien zijn. 

Evinler verbindt de natuur met de van oorsprong nomadische cultuur door gevonden vormen, symbolen en afbeeldingen te combineren met anatomische tekeningen. Alles wat door moderniseringsprocessen ooit is beschadigd, probeert zij op deze manier te herstellen.

Osman Dinç werkt graag met glas, steen, staal, aluminium en hout waarmee hij de verschillende tijdperken vertegenwoordigt.

Zijn installatie ‘Nightmare of the Shepherd Who Fell Asleep’ maakt deel uit van deze expositie.

Op de grond ligt een schapenvacht waarop aan het hoofdeind een bewerkt stuk onyxmarmer geplaatst is. 

Het doet sterk denken aan een kleine graftombe, zoals we vaak zien op oude islamitische begraafplaatsen.
In dit werk komen leven en dood, mens en dier, droom en werkelijkheid en lichaam en geest samen. Bijzonder toch, wat iemand kan oproepen met behulp van zo’n minimaal en suggestief beeld.

Natuurlijk, letterlijk is in slaap vallen tijdens de nacht is een ware nachtmerrie voor een schaapsherder maar ook figuurlijk waarschuwt dit werk ons voor ongelukken die zich kunnen voordoen tijdens momenten van zwakte en onoplettendheid. 

Eén gedachte over “Een unieke plek.”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.